Sneeuwpret

Paasvakantie

De paasvakantie is begonnen, zowel voor mezelf als de kinderen. De eerste week ben ik thuis en is Jeroen bij ons. Dat betekent: Playstationplezier!

De paashaas bracht een pingpongtafel naar onze kelder... ook daarvan hebben zowel kindjes als mama en papa veel geniet, maar door de slechte verlichting in de kelder slaag ik er niet in daarvan duidelijke filmpjes te maken.

De paashaas komt echter niet via Ray of Hope... het is nog steeds wachten. Aan het forum voor adoptieouders te zien zijn we niet de enigen bij wie het wachten echt wel begint te wegen. Het gaat altijd zo in golven, een hele tijd niets, dan ineens een heel aantal toewijzingen waardoor je hoop groeit, en dan wordt het weer stil. Maar naar het schijnt ben je dat allemaal snel vergeten eens je je kindje in je armen kan sluiten.

10 toewijzingen...

... maar geen enkel meisje tussen 4 en 6. Verdorie toch, zo schieten we niet echt op.
Nu word ik toch wel ongeduldig. Wat ik anders nooit doe, doe ik nu toch: mijn gsm op het werk op mijn bureau leggen. Ik word tijdens mijn werk weinig op mijn gsm gebeld, hij blijft dan ook normaal gezien in mijn handtas zitten. Maar nu kan ik het mij toch niet laten hem zo dicht mogelijk te houden, zodat ik zelfs tijdens een klantengesprek even kan piepen of het toch niet ROH is die belt...

Vriendin J is ondertussen al een paar dagen thuis met haar schattig krullenbolletje... we laten hen nog even wennen aan elkaar maar ik heb al mooie foto's en heerlijk mooie verslagjes gekregen... om nog meer te verlangen naar HET moment!

Klik ook eens door naar 'vanviernaarvijf' hiernaast: er staat een schattig filmpje op van Tsion, die nu 3 weken geleden met haar adoptieouders en broer en zus in ons land aankwam. Fantastische meid!

Ik heb me trouwens een kleine camera aangeschaft, zodat we ook wat bewegende beelden kunnen maken eens het zo ver is. Een klein simpel maar handig ding dat niet veel kost, maar waarmee je toch wel wat minuten bewegend beeld van behoorlijke kwaliteit kan vastleggen. Binnenkort publiceren we alvast een paar beelden van onze baskettende jongens.

maart...

't Is maart.
De maand waarin mijn papa dit jaar 68 zou geworden zijn.
De maand waarin de lente zich, nog een beetje aarzelend, laat voelen.
De maand waarin 's morgens meer en meer vogeltjes zich van hun beste kant laten horen.
De maand van de hoop...
De maand van onze dochter...???

Vandaag werd bekend dat er toch al 1 toewijzing was, van een baby-meisje. Een waarvan we op de hoogte zijn natuurlijk, niet iedereen die adopteert 'zit' op het internet. Hopelijk de voorbode van een heel aantal!