We zijn zo blij met onze dochter, met ons complete gezin! We zijn ook zeer blij met de manier waarop Thereza zich hier heeft aangepast en aan ons gehecht.
Uiteindelijk hebben we alle beslissingen en handelingen volledig op gevoel verricht en dat blijkt te werken. In al wat we deden, stond Thereza centraal, maar dat neemt niet weg dat we af en toe ook eens tegen haar willetje in gaan (want net als ieder Ethiopisch kind dat ik ken, heeft ze heel veel wilskracht, dit heeft voor- en nadelen...). Ze kan nog steeds boos zijn, maar dit duurt veel minder lang dan in het begin.
Thereza is vanavond voor de eerste keer elders gaan slapen, bij oma. Met de glimlach, maar we moesten wel een paar keer bevestigen dat ze morgen weer bij ons slaapt.
Ze is zeker 100% klaar om aan het 1e leerjaar te beginnen. Gisteren zijn we bij Paula op bezoek geweest, zij gaat bij haar in de klas zitten. De mama van Paula had dit zelf voorgesteld, ik vond dit een zeer vriendelijk en attent gebaar. Nu 'kent' ze al iemand in haar klas. De juf wist dat we afgesproken hadden en zal hen dan ook naast elkaar zetten.
Ik hou meer mijn hart vast voor Sébastiens start in het middelbaar dan voor Thereza...