en nu.Ze vinden het fijn om samen naar TV te kijken. 'Avatar' is de favoriete serie van beiden.
Sébastien leert haar op de wijze en met de toon van een echte leraar o.a. op de nintendo spelen. Ik merk dat hij dan zelfs zijn taal aanpast (gebruikt 'jij' en 'jouw' i.p.v. het gebruikelijk verkavelingsvlaamse 'gij' en 'uw'). Hij plaagt haar ook graag en als ik mij daarover lastig maak, sust Thereza 'is niks mama'. Als Sébastien 's morgens naar school vertrekt, geven ze elkaar een kus en dikwijls nog een dikke knuffel ook (heb ik niet opgelegd!).
Zalig vind ik het, na al die jaren heeft Sébastien eindelijk een zus!
En heel raar - ofwel benadruk ik misschien te veel de gelijkenissen - ze heeft dezelfde manieren als hij toen hij kleiner was. Vrijdag is ze mee geweest naar een optreden van Stash, en net zoals bij Sébastiens eerste theaterbezoek (weliswaar bij Samson en Gert, iets lager gegrepen maar hij was ook jonger...), kon ze nogal moeilijk stil zitten, schoot op, schoot af, eens recht staan, stoel laten dichtklappen - maar zonder echt storend te zijn.
Ze praat de hele tijd als ze aan het spelen is, ze laat haar fantasie de vrije loop.
Ze is enorm alert, pikt bijvoorbeeld alle woorden en begrippen op als ze de radio op de achtergrond hoort. Zo vroeg Sébastien ooit toen hij een jaar of 3 was en er op het nieuws over 'toekomst' gesproken werd 'mama, toekomst wat is dat?'
Ze ratelt de hele tijd door als we van school naar huis rijden.
Ze heeft ook al heel goed door wanneer ik moe ben! Fantastisch vind ik dat, als ik wat geprikkelder reageer 'mama moe?'.
Ik voel me zeer gelukkig met mijn gezinnetje, maar kan ook enorm genieten van de rust als ik alleen thuis ben!
