Er is hoop...

Gisteren is er een update van de wachtlijst verschenen. Blijkbaar is er een toewijzing geweest waardoor we met onze voorkeur een plaatsje opschuiven... eindelijk! Ik vermoed dat het een 7-jarige zal geweest zijn, want er staat nog iemand voor met voorkeur 3-6 zonder toewijzing. Volgens berichten op onze praatgroep zou ROH gezegd hebben dat er nog toewijzingen komen voor nieuwjaar. Ik ging er al van uit dat dat niet meer voor ons zou zijn, maar nu koester ik toch weer een klein beetje hoop... Mag het?

Act now!

We hebben een sterke klimaatwet nodig, België is één van de slechtste leerlingen van de klas, en het blijft bij loze beloften en halfbakken maatregelen. In het Verenigd Koninkrijk is er ondertussen een klimaatwet gestemd. Help ons om dat ook hier voor elkaar te krijgen.
Op 10 augustus namen in Oostende meer dan 6.000 mensen deel aan de opname van de Big Ask-videoclip, een unieke prestatie die geheel door vrijwilligers werd neergezet (Nic Balthazar als regisseur, hele filmploeg, productiehuizen, de componisten Alex Callier en Cédric Murrath van Hooverphonic, voorbereiding, figuranten, …). Nu is het moment gekomen om het resultaat de wereld in te sturen en te delen met iedereen!
Bekijk dus de videoclip op www.thebigask.be En na het bekijken van de clip: doe iets, ACT NOW! Druk onze politici met de neus op de feiten, stuur de clip door naar je vrienden, familie, kennissen en collega’s.
Teken de video-petitie en vraag hen om hetzelfde te doen. Roep zo luid je maar kan, schreeuw het uit op de trein, op het werk en midden in ‘t straat: ACT THE F*CK NOW!!!
Deze campagne loopt ondertussen in niet minder dan 17 landen. En de sneeuwbal rolt, met uw hulp, door … de tijd voor praten is voorbij, het is tijd voor verandering!
Meer info op: www.thebigask.be

Bang Hartje

Deze morgen was ik naar mijn werk vertrokken zonder gsm... Lichte ongerustheid: wat als ze me vandaag juist bellen? Dus zelf maar gebeld, echt met een bang hartje. Er worden nog toewijzingen verwacht, maar nog niet direct. Daarmee moeten we het voorlopig stellen...
Het wachten begint me te ontmoedigen...

Om onze gedachten te verzetten heb ik gisteravond dan maar een skivakantie voor Paul en mij gereserveerd. Sébastien gaat met school naar Oostenrijk skiën en diezelfde week gaan wij met ons tweetjes naar Frankrijk. Nu zit de kans er toch niet meer in dat we in januari al zullen afreizen.

Terug van Egypte...

Sébastiens favoriete god: Horus
Sébastiens favoriete farao was niet thuis...

Sébastiens 11e verjaardag met zijn Egyptische maat Barsom

De tempel van Hatsjepsoet (geheugensteuntje 'hot chicken soup')

Zo gaat de zon onder aan de Nijl

We beleefden een fantastische week in Egypte. Alles viel mee: op de boot werden we als koningen behandeld, de bezoeken van de historische sites waren overweldigend, de groep en de gids waren aangenaam gezelschap, Sébastien was een voorbeeld: hij was a.h.w. de schaduw van de gids, luisterde aandachtig en op de boot amuseerde hij zich zowel alleen als met Franse vriendjes (hij heeft een jongen uit Amiens zelfs wat 'basisvlaams' geleerd). Kortom: een vakantie om nooit te vergeten!

Ondertussen zijn er een aantal toewijzingen geweest, maar vooral weer kleintjes en een sibling. We wachten af, maar hopen dat we toch nog voor nieuwjaar positief nieuws krijgen. We staan op 3 met onze voorkeur.

Nog even geduld

Zoals Sébastien het zegt: nog 4,5 keer slapen. Want we vertrekken zondagochtend om 6.50u, dus we moeten al om 4.50u in Zaventem zijn, die laatste nacht telt dus maar voor een halve...
We zien het allebei enorm zitten. Ik ben echt wel toe aan een weekje echte vakantie, niets zelf hoeven te plannen, gewoon maar volgen wat je aangeboden wordt, dat is waar ik het meeste naar uitkijk. Een paar tempels en mooie sites bezoeken, nadien lekker lui aan het zwembad een boek lezen en zelfs niet hoeven te denken 'Wat maak ik straks klaar om te eten?', maar gewoon mijn beentjes onder tafel schuiven... zalig!

En wie weet komt er ondertussen ook nog een langverwacht telefoontje... er zijn nog steeds geen toewijzingen geweest, dus we weten ook nog niet of we er nu bij zijn of we op de volgende 'golf' moeten wachten.

En het is oktober...

Oktober... de maand waarin - naar het schijnt - de toewijzingen weer beginnen.
De maand waarin Sébastien 11 wordt.
En de maand waarin Sébastien en ik zullen vertrekken naar Egypte!

Afgelopen week hebben we beslist dat we Sébastiens grootste wens gaan vervullen. Hij droomt er al een paar jaar van naar Egypte te gaan, hij was er zelfs voor aan het sparen. Als 'voorschot' op zijn lentefeest volgend voorjaar ga ik nu met hem tijdens de herfstvakantie een cruise op de Nijl maken. Paul heeft niet voldoende verlof om er zo'n tussendoorvakantie bij te nemen en Jeroen is totaal niet geïnteresseerd in tempels en monumenten. Als onze zus er zal zijn, wil ik zo'n reis niet meer ondernemen. Bij mij was een weekje vakantie al gepland (ik had nl. verlof 'gespaard' omdat ik dacht dat we al in 2008 naar Ethiopië zouden afreizen) - en na de enthousiaste verhalen van de meter en peter van onze zus, vond ik dat zo'n weekje cruise er wel nog bij kon... We kijken er beiden enorm naar uit!