In mei 2006 startte onze adoptieprocedure. Op 24/12/08 kregen we het verlossende telefoontje: we hebben eindelijk een dochter: Thereza, geboren op 20/02/02. Op 27 mei 2009 vertrokken we voor de reis van ons leven, op 3 juni kwamen we samen met Thereza in Zaventem aan. Ze ontdekt blijgemutst alle nieuwe 'Belgische' ingrediënten van het dagelijkse leven en bouwt met een ongelooflijke naturel, samen met ons, aan een nieuwe toekomst.


zondag 6 juni 2010

Schoolfeest!











Gisteren was het Thereza's eerste schoolfeest 'Zap je mee?': een wervelende show waarin alle kindjes en leerkrachten het beste van zichzelf gaven!








vrijdag 28 mei 2010

28/05/2009


En dit schreef en tekende ze afgelopen week, volledig op eigen initiatief...




donderdag 27 mei 2010

Vandaag exact 1 jaar geleden...


Precies een jaar geleden vertrokken we voor de belangrijkste reis van ons leven. De tijd is sindsdien voorbij gevlogen!

zondag 2 mei 2010

en het resultaat na 7 uur stilzitten is...

Afgelopen week vroeg ik aan de schoolpoort aan een Afrikaanse mama of ze het haar van haar dochter zelf vlocht, en voor ik het goed en wel besefte, zat ik op zaterdag bij die mevrouw thuis terwijl haar dochter in Thereza's haar valse dreads invlocht. Afrikaanse gastvrijheid houdt ook stand in het kille Denderleeuw! Het heeft wel geduurd van 11.30u tot 18.30u, maar het resultaat mag wel gezien worden en Thereza is dolgelukkig met haar lange haar.
En het kwam eigenlijk op het juiste moment: vandaag mochten we naar het communiefeest van Marieke! Het was een heel gezellige namiddag met lekker eten en leuke babbels, en ook de kinderen hadden veel plezier.
























zondag 11 april 2010

Skiën!
















We zijn van gisteren terug van Thereza's eerste vakantie. En we hebben er allemaal van genoten! Onderweg in de auto was iedereen rustig en 'braaf', ze heeft er helemaal geen moeite mee gehad om meer dan 10 uur in de auto door te brengen.

En op de latten... het kon eigenlijk niet vlotter gaan. Ze is ook heel flink, klaagt niet over de lastige skibotten, staat nadat ze gevallen is gewoon weer recht en doet verder. Ze is zelfs eens op haar hoofd gevallen en heeft toen in haar lip gebeten, maar ook dan stond ze recht en skiede ze verder! Ze heeft een ongelooflijk talent om zich koste wat het kost recht te houden. Helemaal in het begin begon ze bovenop een helling te schuiven en gleed ze ineens weg zonder ons, ik slaagde er ook niet in haar in te halen. Wij maar roepen: 'Laat je vallen' opdat ze niet over de rand zou 'vliegen' en zij zich maar zo goed en zo kwaad het ging zo lang mogelijk recht houden. En op dat moment was dat naar mijn gevoel veel te lang, want ze ging altijd maar sneller op de rand van de piste af, ik zag haar al schansspringen... Juist op tijd ging ze tegen de vlakte, zonder erg, maar ik was er wel niet goed van. Toen hebben we haar eerst goed leren stoppen voor we verder gingen...

De foto's en filmpjes spreken voor zich.