Tijdens deze adoptie-kalme periode heb ik veel tijd om na te denken. Dan draaien mijn gedachten tegenwoordig vooral rond het zoeken naar allerhande argumentatie voor het geval we negatieve reacties krijgen... stom he!
En dan las ik daarnet een prachtig citaat van Graham Greene, dat volgens mij alles samenvat:
'De beste geur is die van brood, de beste smaak is die van zout en de beste liefde is die van kinderen'.
(bedankt Cindy!)
Ik vind niet meer voldoening dan in Sébastien die 's avonds zegt: 'Ik hou zeer veel van jou, mama!'. En ik heb een periode doorgemaakt toen Seb helemaal geen vrolijk en makkelijk kind was, maar ik ben ook door die moeilijke periode geraakt doordat ik hem had. En ondertussen is hij wel een vrolijk en makkelijk kind! Met een eigen mening en een sterke wil, maar ook met zo veel liefde die hij vlotjes met iedereen deelt!
Hij is al volop Amhaars (de taal die in het centrum van Ethiopië gesproken wordt) aan het leren.
Met Jeroen ligt het natuurlijk anders, maar ook naar hem toe krijg ik de laatste tijd een echt moedergevoel. We hebben 9 jaar in te halen... dat lukt dus niet. Maar de afgelopen maanden zijn we ook naar elkaar toegegroeid en spelen we wel degelijk een rol in elkaars leven. En kruipt hij in de zetel ook al eens dicht tegen mij aan i.p.v. tegen de papa... een zalig gevoel!
Voor andere mensen kan het anders zijn, maar ik haal uit niets zo veel voldoening als uit het moederschap.
Dus hebben Paul en ik besloten dat wij ook onze liefde kunnen delen met een kindje dat zo veel geluk niet heeft als Jeroen en Sébastien... een heel avontuur, maar wij vinden het de moeite waard. Het heeft ons leven nu al verrijkt: een aantal interessante mensen leren kennen, nieuwe inzichten gekregen... ook dingen bij onszelf ontdekt waarvan we ons nog niet echt bewust waren... en eigenlijk nog beter beseft dat Paul en ik echt bij elkaar horen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten