Ik heb het geboorte-attest van mezelf en Paul via e-mail aangevraagd, ik hoop nu maar dat het door de burgemeester of een schepen ondertekend is, anders zullen we ons alsnog in Aalst en Ninove moeten aanbieden om uit te leggen dat dat voor Ethiopië nu eenmaal noodzakelijk is.
Woensdag ga ik naar de dienst bevolking in Denderleeuw voor de andere documenten. Ik ben begonnen met onze brief aan het 'Ministry of Women's Affairs', waarin we onszelf moeten voorstellen en uitleggen waarom we een Ethiopisch kindje willen adopteren, maar dat vlot nog niet zo goed. Dat komt nog wel. Woensdagochtend gaan we ook naar de huisdokter voor bloedonderzoek.
Deze morgen heb ik dan het grote nieuws aangekondigd aan mijn 'bazen': mijn directe leidinggevende zoals dat heet, en de kantoordirecteur. Pffff, ik was zowaar zenuwachtiger dan voor de gesprekken met de psycholoog. Ik vind dat zelf stom, maar ik kan er niet aan doen. Ik kan het ook niet verklaren, was ik bang voor negatieve reacties? Ik weet het niet. Het feit dat een andere collega langdurig ziek is en waarschijnlijk niet terug komt, hielp natuurlijk niet echt om me moed te geven om aan te kondigen dat ik volgend jaar 4 maanden afwezig zal zijn. Ik ben in ieder geval blij dat ik het uiteindelijk toch verteld heb. Bij een natuurlijke zwangerschap kan je natuurlijk beter op voorhand inschatten wanneer precies je gaat thuis zijn, alhoewel... bij mijn laatste zwangerschap was voorzien dat ik begin september ging stoppen en uiteindelijk was ik van begin juni thuis.
Ondertussen heeft Paul geverfd, geschilderd en geverfd!
Makkelijk he, als je overal zonder ladder aan kunt!
2 opmerkingen:
Hallo,
Het is te hopen dat de documentenslag wat vooruit gaat.
Wij hadden enkel problemen om het documentje van de bank te krijgen.
Niet dat we slechte klanten zijn hoor, ze wilden het gewoon niet geven want ze vertrouwde dat niet.
Heb daar echt met mijn vuisten op tafel moeten slaan en zelfs Roh heeft ons moeten helpen met een reeds getypt documentje op te sturen zodanig dat de bank enkel maar een stempel moest zetten.
De brief aan mowa, die hebben wij zekers 4 keer opnieuw opgesteld. Wij vonden dat verdomd niet makkelijk. We vonden het zo moeilijk om alles te zeggen in een paar zinnen.
Het binnenbrengen van het dossier bij ROH deed ons echt deugd, eindelijk waren we echt onderweg naar onze hartedief.
Nu staan we op nr 31 op de wachtlijst en zijn er nog 10 koppels met dezelfde voorkeur voor ons. Het begint te korten.
Lieve groetjes,
Stefan & Vicky
Hey Peggieke en Paul,
Ik vind het fantastisch wat jullie doen. Een kindje adopteren, een meisje de kans geven om op te groeien in een liefdevolle omgeving. Uit jullie verhaal blijkt duidelijk jullie engagement. Jullie zijn mensen met een groot hart! Ik heb veel respect voor jullie! Ik zou zo graag met jou hierover eens babbelen, echt waar. Ik vind het heel leuk dat ik jullie website mocht ontdekken.
Ik wens jullie nu al proficiat met jullie adoptiezwangerschap!
Als de papierzoektocht soms een beetje te lastig wordt, denk dan al maar even aan het moment waarop jullie lieve kleine meid tussen jullie in bed ligt. Ik durf wedden dat de papierberg wegzakt in het niets.
Lieve Peggy, volgende week vrijdag drinken we samen op onze toekomst! Ik kijk er alvast naar uit, want ik wil je persoonlijk een dikke knuffel geven.
Dikke kus,
Karen de Bruxelles...
Een reactie posten