Zo ziet het er nu dus uit... We beginnen stilaan 'op onze plaats' te geraken. De meeste dozen zijn uitgepakt, enkel nog wat winterkleren en mijn boeken. Alles heeft min of meer een vaste plaats gekregen, beneden is het proper gekuist... Na nog een kuisronde boven, zullen de foto's van de kamers hier wel verschijnen.

We hebben ook al een nieuwe huisgenoot: eergisteravond zat er een katje klaaglijk te miauwen op ons terras. Toen ze daar nog zat toen ik ging slapen, kon ik het me niet laten: ik heb het beestje eten en drinken gegeven. Het is nog een jong diertje, ik schat een maand of 5,6. Ze is zeer angstig, bij elke beweging van ons loopt ze weg, ze komt alleen om te eten. Gisteravond was ze er weer, eten gegeven, en ik heb haar kunnen strelen toen ik me neerzette en wachtte tot ze echt naar mijn hand toekwam. En spinnen dat ze deed. Maar bij elk geluid springt ze weer weg. Vandaag heb ik een dagje verlof en nadat ik Sébastien naar school had gedaan, was ze hier weer. Na eten en drinken blijft ze een beetje voor het raam zitten en nadien verdwijnt ze. Ik ben benieuwd voor vanavond, ik heb daarnet dan maar wat kattenbrokken gekocht want dat beestje moet toch wat aangepast voeder hebben, nietwaar? Ik kan er niet aan doen, dat heb ik al van toen ik kind was, ik zou toen alle verloren of eenzame beestjes mee naar huis genomen hebben. Op reis had ik steevast ook een plaatselijke hond of kat als huisdier. En die beestjes vonden dat natuurlijk ook plezant.

Nu ga ik boven de ramen poetsen...