Vanavond overvalt me een klein dipje.
Ten eerste begin ik nu toch echt wel te verlangen naar het verlossende telefoontje. Het wordt tijd dat ik een einde zie komen aan het wachten, dat het allemaal wat concreter wordt. Dit gevoel wordt nog versterkt door het feit dat voor 3 koppels die reeds een toewijzing hebben, al 2x hun court date uitgesteld is. Besluit: ook al heb je een toewijzing, dan nog is de tijd dat je nog moet wachten niet helemaal afgebakend...
Ten tweede heb ik opvoedingstwijfels. Over het algemeen vind ik mama zijn een fijne bezigheid, maar soms is opvoeder zijn toch een serieuze opgave. En dan komen de twijfels natuurlijk: ga ik 3 kinderen wel aankunnen? Ga ik wel de nodige rust kunnen uitstralen voor zo'n meisje met een extra zwaar rugzakje?
Onze kinderen zijn in de leeftijd gekomen dat ze niets meer zonder discussie aannemen. En dat is zeer vermoeiend, zeker na een drukke werkdag en aansluitend het geren naar huis om me vol overgave op het koken en andere huishoudelijke taken te storten.
Vooral tegenover Sébastien heb ik constant het gevoel dat ik me moet verweren. Hij stelt elke regel in vraag, heeft een opmerking bij alles wat je zegt en is bij momenten ronduit onbeleefd. Ik probeer hier steeds rustig op te reageren, maar dat kost me geweldig veel inspanning (ik heb, net als hij, een nogal temperamentvol karakter) - wat me na de discussie met een leeggezogen gevoel achterlaat. Ofwel barst ik ook eens uit, wat me bovenop het leeggezogen gevoel ook nog met schuldgevoelens opzadelt.
Ochotte toch, hoor mij nu. Ook deel van mijn karakter: het moet er allemaal eens 'af', maar nadien zie ik het volop weer zitten.
Gelukkig heb ik steeds mijn vrije woensdag, dat helpt echt om even tot rust te komen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Geniet van je vrije woensdag...
Twijfels zijn normaal... je komt er wel!!
Liefs,
Tabitha en Esli
x
Ja die twijfels, en die dipjes,en dat lange wachten!!!!!!
Maar weet dat er daar in Ethiopié een lief kindje op jullie zit te wachten,en geloof me het is het waard!!!!!
groetjes
oma els
Hallo daar!
Af en toe een dipje is heel normaal, doch niet te onderschatten. Zeker niet met "pubers" die het altijd maar "beter weten". Heb je de "ik" methode al es geprobeerd? Geloof me....het werkt:).
Nicole & co
haha, Moet een beetje lachen want het komt me zo bekend voor. Onze Ethiopische princes kan er ook wat van, zo alles in vraag stellen en het steeds beter weten, en met de 3 andere pubers erbij is de energie op momenten ook ver zoek.
Maar je krijgt er zoveel moois voor in de plaats, geloof me, het gaat je wel lukken. En laadt op woensdag die batterijen maar op en neem wat tijd voor jezelf..
Liefs Nadia
Hoi Peggy,
Je doet het écht wel goed, hoor!
De jongens hebben het getroffen met zo'n moeder.
En jullie dochter komt in een fijn nest terecht.
Af en toe eens diep zuchten, jezelf een time out geven, en het gaat zo weer beter :)
Groetjes,
Joke
Lieve Peggy,
Soms kan het inderdaad heel vermoeiend zijn. Opvoeden is soms ook een moeilijke klus als je het goed wil doen. En zo ben jij nu éénmaal, je doet het goed of je doet het niet.
Maar weet je, je bent een fighter met een peperkoeken hartje. Zoals je het zelf neerschrijft, het moet er eens af en dan, dan zie je terug de sterke Peggy, de optimist, de goedgeluimde, de zotte doos! Daar haal je dan terug je kracht uit en dan sta je er weer. Met de grootste glimlach van de wereld!
Dikke kus
Van KaDeeke uit Lennik.
Een reactie posten