in memoriam: Rietje (1994-2007)

Afgelopen nacht is ons Rietje gestorven.

Rietje was een perzikkopdwergpapegaai en was al meer dan 13 jaar een constante in mijn leven, het doet dus wel raar dat hij er niet meer is. Ook al was hij - naar perzikkopdwergpapegaaiennormen - stokoud, toch stemt zijn heengaan Sébastien en mij droevig.

Bart (Sébastiens vader) en ik kochten hem op de Antwerpse vogelmarkt toen daar nog vogels mochten verkocht worden. Het was 1 mei 1994 - een socialistisch getinte vogel dus. In het naar huis wandelen liepen we zelfs langs de 1 mei-stoet.

We hielden allebei van dieren, maar mochten op het appartement geen huisdieren houden, dus werd het een vogel - dat was toch iets minder huisdier dan een hond of een kat. We doopten hem Aristoteles, we waren niet zo lang voor de aankoop in Thessaloniki geweest en daar staat een standbeeld van deze historische figuur. We vonden dat dat bij zo'n mooie vogel wel paste. Het bekte echter niet zo makkelijk en dus kortten we het af tot Rietje.

Tot mijn verbazing hadden we al snel een (h)echte band met dat beestje.

Hij reageerde op zijn naam, heette ons enthousiast welkom als we thuis kwamen, en at mee de kruimels van tafel - een kruimeldief dus. Je zou hem het best kunnen omschrijven als 'semi-tam'. Hij vloog af en toe vrij rond, maar kwam enkel op mijn schouder zitten en kusjes geven, ik kon hem niet op mijn hand pakken.

Vanaf vrijdag werd het duidelijk dat hij op zijn laatste pootjes liep. Gisteren heeft hij de hele dag doorgebracht in het 'Pirates of the Caribbean'-dekentje van Sébastien, hij kon nog nauwelijks op zijn stokje blijven zitten. En in dit dekentje heb ik hem dan 's avonds in zijn kooi gelegd en is hij ingeslapen...