Paasvakantie

De paasvakantie is begonnen, zowel voor mezelf als de kinderen. De eerste week ben ik thuis en is Jeroen bij ons. Dat betekent: Playstationplezier!

De paashaas bracht een pingpongtafel naar onze kelder... ook daarvan hebben zowel kindjes als mama en papa veel geniet, maar door de slechte verlichting in de kelder slaag ik er niet in daarvan duidelijke filmpjes te maken.

De paashaas komt echter niet via Ray of Hope... het is nog steeds wachten. Aan het forum voor adoptieouders te zien zijn we niet de enigen bij wie het wachten echt wel begint te wegen. Het gaat altijd zo in golven, een hele tijd niets, dan ineens een heel aantal toewijzingen waardoor je hoop groeit, en dan wordt het weer stil. Maar naar het schijnt ben je dat allemaal snel vergeten eens je je kindje in je armen kan sluiten.