halfweg september...

Langzaam maar zeker herneemt het 'normale' leven in ons gezin. Sébastien is het al goed gewoon in het 6e leerjaar, Jeroen weer netjes 1 week bij ons, 1 week bij zijn mama. Ik alweer 2 weken aan het werk - de Provence lijkt ver weg. Maar oktober komt dichterbij... We hopen samen met heel wat kandidaat-adoptieouders dat de toewijzingen elkaar dan snel gaan opvolgen. Zijn we er zelf nog niet bij, dan kunnen we in ieder geval een paar plaatsen naar voor schuiven op de wachtlijst.
En dan begint het plannen maken weer - of het uitstellen van plannen maken. Paul en ik willen met ons tweetjes gaan skiën als Sébastien met school op skiklassen gaat, de week van 17/1. Maar als we begin oktober eventueel een toewijzing zouden krijgen, gaan we normaal gezien in januari afreizen, dus moeten we weer wachten met plannen tot we eind oktober zijn. Je moet nl. altijd een maand of 3 rekenen tussen toewijzing en afreis. Soms gaat het iets sneller, soms duurt het iets langer maar daar kunnen we nu dus nog niet echt rekening mee houden - uiteindelijk mogen we daar ons hoofd maar over breken als we effectief een toewijzing hebben. Stiekem hoop ik dat we niet kunnen gaan skiën...

O ja, de fietsenhistoire heeft nog een vervolg gekregen. Ook mijn vriendin heeft haar fiets terug! Haar man zag, ook vlak in de buurt van waar hij gestolen is, een jonge Afrikaan op haar fiets rijden, is hem tot thuis gevolgd en heeft de politie verwittigd (we hadden vlak na de diefstal aangifte gedaan bij de politie). Ook hij beweerde de fiets gekregen te hebben van een vriend waarvan hij de naam niet kende... Maar het maakt allemaal niet veel meer uit, we hebben onze fiets terug en maken hem nu altijd met een stevig slot vast!