Woensdagnamiddag belde een journaliste van VTM me op, of ik mijn mening over de 'affaire Schelfhout' voor de camera wou duidelijk maken? Ik heb het eerst nog proberen af te wimpelen maar na een uur hing ze alweer aan de lijn en ben ik gecapituleerd.
Om 16.45u kwamen hier dan 2 journalistes en een cameraman. Het resultaat zie je in de video... enfin, een klein stukje van het resultaat. En het 'gezellige gezinnetje' moest ook duidelijk in beeld komen, had liever gezien dat ze wat meer van het interview uitgezonden hadden. Ze wilden me ook een 'veroordeling' van de senator in de mond leggen, me doen zeggen dat het feit dat ze zich als senator boven de wet stelt, het moeilijkst voor ons te verteren is maar dat is dus niet gelukt. Ik vind dat van een senator uiteindelijk niet erger dan van iemand anders, ik vind het vooral storend dat ze wel degelijk de wet kent door haar vorige adoptie en dat ze die dus bewust omzeild heeft. En deels kan ik het zelfs begrijpen.... wat niet wegneemt dat ik het niet eerlijk vind t.o.v. ons, die de wet wel volgen.
Dankzij haar staan de ingewikkelde adoptiewetgeving en de lange wachttijden in ieder geval op de politieke agenda.
1 opmerking:
Ik vind dat je dat heel goed gedaan hebt, in het hoofdpunt van het vtm-journaal ;-)
De zaak Schelfhout vind ik een hele moeilijke... Het is inderdaad niet fair dat kandidaat-adoptieouders zo'n lange, emotionele procedure moeten doorlopen en er aan de andere kant voor sommigen toch achterpoortjes zijn om de wetten te omzeilen. Anderzijds kan ik me wél perfect inleven in de menselijke kant van het verhaal: als ik in Congo een ziek weeskindje zou ontmoeten waar ik op slag 'verliefd' op word, en ik heb de wens om een kindje te adopteren, dan zou ik allicht ook hemel en aarde bewegen om dat kindje naar België te brengen en het zo te redden. Want wat mevrouw de senator zei, is helaas ook maar al te waar: dit kindje had in Congo geen enkele kans. Verzorging is er niet of amper, en een ziek weeskind is sowieso niet adoptabel... Als ze het jongetje niet had meegebracht, was het waarschijnlijk al dood of moest het in het 'beste' geval in erbarmelijke omstandigheden overleven. En dan kun je zeggen: 'ja, maar er zijn zoveel kinderen in die situatie in Afrika', maar aan dat soort cynisme doe ik liever niet mee...
Een reactie posten