Vandaag heb ik echt het slechtste uur in de 3 jaar dat we met deze adoptie bezig zijn, beleefd. Deze namiddag werd ik echt een stresskieken - al eens gebeld met ROH, ze konden Bruk nog steeds niet bereiken... Ik zei dat ik dat eigenlijk niet begreep... en kreeg daar een zeer vage reactie op. Wachten dus, ik kon echt met mezelf niet meer overweg, ik kon niet meer relativeren. Iets na 4 belde Inge dan, en nog niet met HET nieuws. Alles was ok, MOWA had een positief advies geschreven en de rechter ging akkoord, MAAR en dan volgt er zo een uitleg opgebouwd uit een halve zin hier en 3/4 zin daar... er werkt een nieuw meisje op het MOWA, ja iedereen moet ooit eens beginnen, en die heeft een foutje gemaakt, en ja, die kent Bruk waarschijnlijk niet zo goed, die weet niet dat hij Belg is... enfin, ze had in het verslag gezet dat we SPANJAARDEN zijn. De rechter kon daar zijn handtekening dus niet onder zetten.
Gelukkig is er geen nieuwe courtdate nodig, morgen moet Bruk terug met het correcte verslag en dan zou de rechter tekenen. Ik blijf in de voorwaardelijke wijs spreken...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten