Deze morgen heb ik uiteindelijk toch beslist om het zwembad te plaatsen. De laatste dagen zijn we vooral bezig geweest met de verhuis van ons mama, de verkoop van haar huis werd gisteren getekend, 'alles' staat ondertussen in het appartement maar ze woont voorlopig bij ons zodat we op ons gemak het appartement kunnen 'bewoonbaar' maken.
Maar ik vond dat we vandaag recht hadden op een dagje vakantie (ja, ik weet het, ik ben al een maand 'thuis', maar ik heb nog geen enkele dag een echt vakantiegevoel gehad - er gebeurt zo veel...).
Thereza had het er ontzettend moeilijk mee dat de hond van ons ma, Zohra, een Aerdale Terriër van 35 kg, bij ons komt wonen. Je kan dat beest moeilijk dag en nacht op een appartement steken. En oma gaat hier gewoon schuin over onze deur wonen. Thereza was bang van Zohra, maar het was zeer dubbel: ze begon altijd te gillen als Zohra in haar buurt kwam maar tegelijkertijd was ze aan het lachen. Zohra is echt heel braaf, maar het had weinig nut haar dat uit te leggen. Gisteren vond ik dat Thereza echt overdreef, en heb ik me boos gemaakt. Zij is natuurlijk ook boos geworden (in de zetel gaan liggen, deken over haar trekken, beeld maar geen klank) maar heeft haar boosheid na een half uur opgegeven. En dan, vandaag:
Ik ben zo fier op onze meid!
1 opmerking:
ze is al heelemaal thuis nu ze ook haat boosheid durft tonen
't is echt een prachtmeid
Een reactie posten