In mei 2006 startte onze adoptieprocedure. Op 24/12/08 kregen we het verlossende telefoontje: we hebben eindelijk een dochter: Thereza, geboren op 20/02/02. Op 27 mei 2009 vertrokken we voor de reis van ons leven, op 3 juni kwamen we samen met Thereza in Zaventem aan. Ze ontdekt blijgemutst alle nieuwe 'Belgische' ingrediënten van het dagelijkse leven en bouwt met een ongelooflijke naturel, samen met ons, aan een nieuwe toekomst.


woensdag 15 juli 2009

Communicatie

Ik vind dat Thereza weer een grote sprong voorwaarts gemaakt heeft in haar taalgebruik. De laatste 2 weken was haar taalontwikkeling wat gestagneerd (wat ik overigens normaal vond) maar vandaag vond ik de evolutie ineens heel opvallend. Misschien heeft het zelfs te maken met het feit dat we vandaag een kindje bezocht hebben dat met haar in het ROH home gezeten heeft. Onderweg naar huis heeft ze de hele tijd honderduit verteld over wat ze in het ROH home allemaal deden, wie met wie speelde, wie eerst vertrokken is, wie daarna... echt heel fijn, al in korte zinnetjes. Samen met haar vriendinnetjes speelde ze met een pop, ze legden die in de zetel te slapen, en dan was het morgen en moest de pop weer eten...

Ze begint ook meer tijdsbesef te hebben, wat gisteren, vandaag, morgen, overmorgen is. Ze vraagt 's avonds ook: 'Morgen, wat ga je doen?' En vanavond wist ze de planning voor morgen nog perfect: 'Sébastien tennissen, en dan naar babietje' (we gaan op babybezoek bij een collega).

Op de tennisclub sprak ze ook al spontaan met een ander kind, iets wat ze tot nu toe nog niet gedaan had, tenzij ik erbij was. Dus ze is ook al wat minder onzeker over haar capaciteiten om te begrijpen en zich duidelijk te maken. Ze begint ook met de voornaamwoorden te spreken 'IK ben Thereza, JIJ bent mama'. En speelt daarmee ook al spelletjes met Sébastien ('Ik ben Sébastien, jij ben Thereza'). Enfin, jullie hebben al door dat ik een zeer fiere en gelukkige mama ben!

Het naar bed gaan is echter nog steeds een conflictmoment. Daarnet vertelde ze me ook dat ze niet slaapt, maar nog met haar poppen speelt. Ik heb haar gezegd dat dat wel kan, maar dat ze in bed moet blijven, wat ze ook doet. En toch was het vanavond weer van dattem 'Thereza slapen neen' en een zeer boos gezicht. Ik moet haar voortduwen (soms moet ik haar ook optillen) maar uiteindelijk doet ze wat van haar gevraagd wordt, weliswaar al protesterend.

Ze is ook verzot op foto's nemen. Als ik niet oplet, neemt ze het fototoestel en krijg je onderstaand resultaat.
'Kom Thereza, maak eens een foto van mama en Sébastien'



Kikvorsperspectief dus... (en ja, hij is ondertussen groter dan ik! En de kapper heeft vandaag de schaar nogal fors in zijn krullen gezet.)

Geen opmerkingen: