zaterdag 19 september 2009
Ode aan Urbanus
Tegenwoordig zegt Thereza nogal makkelijk 'Hoera!'. Ik kan er niet aan doen, maar spontaan denk ik dan altijd 'Hoera hoera hoera, ik lach me hier een scheur...', maar ik veronderstel dat alleen echte Urbanus-fans-van-het-eerste-uur nu kunnen volgen. Blijkt nu dat Paul net hetzelfde denkt... en zo zijn we beginnen zingen. En Thereza pikt er enthousiast op in... we hebben afgelopen avond tranen gelachen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
super om te zien hoe ze zich thuis voelt
Een reactie posten