Aanpassing

Afgelopen week hebben we dus de aanpassing van onze voorkeursleeftijd officieel gemaakt. En we werken nu ook met 'geboren na'... dus nu maken wij het anderen ook moeilijker! Sorry daarvoor, maar het is ons dus te doen om het leeftijdsverschil met Sébastien, en als er nu weer nog ettelijke maanden voorbijgaan voor de toewijzing, moeten we misschien nog eens veranderen. Onze voorkeur is nu dus: geboren voor 1/11/2003 (dit is dan altijd maximaal 6 jaar jonger dan Sébastien) tot maximum 7 jaar. Ik had oorspronkelijk gezegd geboren tussen 1/11/2001 en 1/11/2003, maar maximaal 7,5 jaar oud (als het kindje 8 is bij thuiskomst, vervalt mijn recht op ouderschapsverlof!). Reactie van het adoptiebureau: zou je dan toch niet beter als maximumleeftijd 7 jaar nemen, want als je maar een toewijzing krijgt in het voorjaar van 2009, zit je al aan 7,5 jaar. Laat dat aub de meest negatieve prognose zijn!

Ander nieuws: eergisteren is mijn fiets en die van mijn tennisvriendin gestolen aan de tennisclub. En dan nu het positieve: gisteravond zie ik een zwarte jongeman met mijn fiets voorbij rijden. Schrok die even toen ik begon te roepen: 'Dat is mijn fiets, ik wil mijn fiets terug, geef mijn fiets terug!' (en wie me kent, weet dat ik zeer luid kan roepen...) Gelukkig was ik niet alleen op pad (maar ik denk dat ik me, zelfs al was ik alleen geweest, niet had kunnen inhouden). Hij beweerde dat hij de fiets van iemand gekregen had, en hij kende de naam van die persoon niet... En hij was zeer bang van mij geweest omdat ik zo hard riep! Wij ook vragen naar de andere fiets natuurlijk, maar ja, hij kende die andere persoon niet... Hij was ondertussen nog aan het gsm-en, en daar horen we hem dan (in het Frans) vertellen dat iemand hem tegenhouden had en beweerde dat hij de fiets 'die hij van Jimmy gekregen had' gestolen had. Toen we opnieuw vroegen van wie hij de fiets gekregen had, bleef hij beweren dat hij hem niet kende... Enfin, ik heb mijn fiets terug, daar ben ik blij om, maar mijn vriendin nog niet dus. In ieder geval bekijken wij elke Afrikaan op een fiets in Denderleeuw zeeeeeeeer wantrouwig!
Les 1 uit dit alles: doe steeds je fiets op slot, ook al staat hij ergens waar er altijd veel volk vlakbij is. Les 2: een mens is altijd sterk geneigd zijn bezittingen met hand en tand te verdedigen. Daar ben ik bij mezelf dan toch erg van geschrokken. Door mijn roepen, stapte die jongen dus automatisch van mijn fiets, maar ik denk dat ik in staat was om hem uit zijn handen te sleuren. En hij maar zeggen 'Mais j'avais peur de vous madame, comme vous criez!'.

Stilte na de storm

Voor ons is het stil in adoptieland, al heeft het vorige week wel gestormd. Eindelijk nog eens media-aandacht voor het probleem van de lange wachttijden. Alleen was de aanleiding zeer jammer: adoptiebureau Horizon stopt ermee.

Vanuit ons standpunt bekeken valt het zo moeilijk te begrijpen dat het niet mogelijk is om meer 'bronnen' aan te spreken. 'Er worden meer oplossingen in de herkomstlanden zelf gezocht'. Ik kan me daar eerlijk gezegd weinig bij voorstellen. Worden de vondelingen in China door andere Chinese koppels geadopteerd? Een heel jong leven in een Chinees of Afrikaans weeshuis lijkt mij voor het kind minder aangenaam dan een buitenlandse adoptie. Als je ziet hoeveel AIDS-doden er in Zuid-Afrika vallen, en je dan weet dat er vanuit België maar met 1 enkel, ultra-katholiek weeshuis wordt samengewerkt...

Nog moeilijker kunnen we ons voorstellen dat er in de 2 weeshuizen waarmee Ray of Hope samenwerkt, geen enkel meisje van 4 tot 6 jaar oud is terecht gekomen sinds oktober vorig jaar.
De nieuwe wachtlijst is gepubliceerd: we staan op 43 (2 volle plaatsen vooruit!), met onze voorkeur op 4. Er is 1 meisje van 4-5 toegewezen. Toch een lichte verschuiving. Maar nu is het echt wachten tot oktober vooraleer er nieuwe toewijzingen komen. Dus automatisch zullen we al 2009 zijn eer we met ons meisje thuis zullen komen.

Ik denk er ook over na om onze leeftijdsvoorkeur licht aan te passen, niet omwille van eventuele snellere toewijzing, maar omwille van de 'leeftijdskloof' met de jongens. Ik hield het verschil met Sébastien graag op maximum 6 jaar, maar ondertussen zijn we natuurlijk een jaar verder en een 4-jarige scheelt nu al 7 jaar met hem. Dat laten we nog even bezinken.
Ik vind het ook zo belangrijk dat ze samen naar school kunnen gaan, dat zal nu zeker beperkt worden tot maximum 6 maanden. Ik hoop dat ze toch haar eerste stappen in een Belgische school samen met een oudere, zorgzame broer kan zetten. Maar onze Seb begint in september al aan zijn zesde leerjaar (waar zijn al die 8 afgelopen schooljaren naartoe???).

toepasselijk

Toewijzingen

Ik heb weet van 1 toewijzing, maar waarschijnlijk zijn het er meer geweest. Weer een babietje... iemand die 2 weken voor ons op intake geweest is. Dus als je nog in het beginstadium van je adoptieprocedure staat: ga er zeker niet van uit dat het bij een 'ouder' kindje sneller gaat.
Bovendien schuiven we dus ook op omwille van mensen die als voorkeur 'geboren na...' hebben. Toen we begonnen, was dat bijvoorbeeld 3-4 jaar, terwijl dat nu ook 4-5 jaar is. Niet 1, maar 2 mensen zijn zo al extra 'in ons vaarwater' gekomen... Ik vermoed dat de reden hier is dat ze al kindjes hebben en dat ze gewoon willen dat het 'nieuwe' kindje jonger is dan hun huidige kinderen. Maar we zitten er toch mee...

Ik krijg de indruk dat ik hier alleen nog zit te zagen... terwijl ik ook nog volop van het leven geniet hoor! Maar de bedoeling was op deze site de evolutie van ons adoptiedossier te zetten en daarover heb ik dus voorlopig geen positief nieuws. We blijven er echter 100% in geloven dat we binnen enkele maanden een gelukkig gezinnetje van 5 zullen vormen en aan een Afrikaans meisje een warme thuis zullen bieden!

Charlotje

Bedankt allemaal, voor de hele lieve woorden n.a.v. mijn vorig bericht!

Het overlijden van Charlotte was voor mij het begin van een turbulente en ongelukkige periode. Ik ben er, dank zij de steun van goede vrienden en vooral van mijn mama, sterker uit gekomen. Nadien is een nieuw hoofdstuk gevolgd vol geluk en liefde, en nu zal de bekroning komen met de toewijzing van een prachtige Ethiopische meid!

9 jaar

Tijd heelt geen wonden

Tijd leert je leven met verdriet

en wachten, zeer geduldig

tot je weer schoonheid ziet.

9 jaar was het al geleden... ons kleine zusje Charlotte heeft niet eens van het 'echte' leven mogen proeven.
Gisteren in stilte haar verjaardag gevierd.
Haar herinnering, voor buitenstaanders kort en vluchtig, voor mij heel levendig en reëel, blijft in mij leven. Zelfs na al die tijd kan ik soms nog heel scherp de behoefte voelen om haar eventjes, al was het maar een minuutje, te mogen koesteren in mijn armen.
Ook als ik eindelijk ons Afrikaans meisje in mijn armen zal sluiten, zal Charlotje in mij aanwezig blijven.

45

We staan nummer 45 op de nieuwe wachtlijst van Ray of Hope. Als je bedenkt dat we begonnen zijn op 113, lijkt dit een mooie vooruitgang. Als je echter rekening houdt met onze voorkeur en dan merkt dat we sinds november geen enkel plaatsje meer opgeschoven zijn, ziet het er al minder rooskleurig uit. Stilaan begin ik te denken dat we in 2008 niet meer zullen afreizen... Vanaf augustus tot eind september is het gerechterlijk verlof in Ethiopië en ligt het openbaar leven daar zo goed als stil. Er worden nu wel nog toewijzingen 'verwacht' voor de zomer, maar als ik de lijst dan nog eens goed bestudeerde kwam ik tot de ontdekking dat we niet 3e maar 4e staan. De meeste voorkeuren staan er nl. op als bijvoorbeeld '4-6j', maar af en toe staat er ook 'geboren na...'. Zo is er dus nog eentje van 4-5 jaar waarop ik voordien geen acht geslagen had. En dan zijn er ook nog mensen die hun voorkeur veranderen waardoor anderen i.p.v. vooruit te schuiven, achteruit gaan. Ook niet plezant natuurlijk.

Het slechtste nieuws is er echter voor mensen die nu juist hun vonnis hebben en met ROH wilden samenwerken. ROH zet een 'stop' op de lijst voor Ethiopië. Ze gaan het niet meer kunnen bolwerken om mensen die zich nu nog inschrijven 'op tijd' een toewijzing te bezorgen. Het vonnis is nl. maar 3 jaar geldig. We mogen dus van geluk spreken dat we al een jaar op de lijst staan!