Thereza Boonen

Aankomstfeestje

Afgelopen zondag vierden we Thereza's komst naar België met een heleboel familie en vrienden. Het was een drukke maar gezellige namiddag!

Bij deze wil ik alle helpers nog eens bedanken: in de eerste plaats meter Sabine en peter Jan, zonder jullie hadden we dit nooit kunnen op poten zetten.
Joyce en Magali, die er samen met onze hardwerkende Sébastien voor zorgden dat de mensen niet te veel dorst hadden.

En natuurlijk onze taartenbakster van dienst, Hilda. En Cindy en Marc, de zaalinrichters.

Maar de ster van de dag was natuurlijk onze Thereza! In het begin reageerde ze nog wat onwennig op alle felicitaties en cadeaus, maar nadien werd ze heel geroutineerd en genoot ze volop. Vooral toen haar Ethiopische vriendinnetjes aangekomen waren.

Eigenlijk zijn we wat vergeten om foto's te nemen... maar wat we vastgelegd hebben geeft toch zo'n beetje de sfeer van de dag weer.

alles loopt op wieltjes...

Letterlijk en figuurlijk... nu heeft Thereza zowat elk vervoermiddel dat ze op haar leeftijd mag gebruiken, uitgeprobeerd. Vandaag hebben we dus een step gekocht (dankzij de gekregen cadeaubons van Dreamland). Het rolschaatsen gaat al goed. Op de grote fiets is ze nu en dan boos, want af en toe doet ze zich pijn: als ze twijfelt, heeft ze de neiging van te stoppen met trappen en wat gebeurt er als je met een fiets bijna stil 'valt'? Juist ja, 'boempatat'. Ze wou zelfs weer overstappen op het kleine fietsje (met 'vaste pion', daarmee had ze dat probleem niet want je moet blijven trappen) maar die heb ik dan maar gauw doorgegeven aan iemand met kleinere kindjes. Weg verleiding, en vandaag hebben we toch 2 toertjes rond de wijk gedaan zonder 'boempatat'.

Maar ook voor de rest verloopt alles op wieltjes. Het is een echt schatje, en ze begrijpt al zo veel. Ze heeft ook hetzelfde gevoel voor humor als wij allemaal, het is gewoon niet te geloven, ook al weet ik dat er bij het adoptiegebeuren enkel gematched wordt op leeftijd en geslacht, toch is dit de perfect gematchte adoptie! (weet niet of ik het werkwoord matchen bij deze goed vervoegd heb...)

Ik word er soms helemaal week van... en zie het al helemaal niet zitten om haar binnen 4 weken hele dagen achter te laten en te gaan werken!

Grote fiets... en nieuwe uitdaging!

Toen we deze week bij Ethiopische vriendinnetjes van Thereza waren, bleken zij een fiets op overschot te hebben en die paste perfect voor haar! Bedankt lieve mensen, we zijn al samen naar de tennisclub gereden ondertussen. Ze is wel eens in de struiken beland...

En gisteren kwam dan de volgende uitdaging: rolschaatsen!

Communicatie

Ik vind dat Thereza weer een grote sprong voorwaarts gemaakt heeft in haar taalgebruik. De laatste 2 weken was haar taalontwikkeling wat gestagneerd (wat ik overigens normaal vond) maar vandaag vond ik de evolutie ineens heel opvallend. Misschien heeft het zelfs te maken met het feit dat we vandaag een kindje bezocht hebben dat met haar in het ROH home gezeten heeft. Onderweg naar huis heeft ze de hele tijd honderduit verteld over wat ze in het ROH home allemaal deden, wie met wie speelde, wie eerst vertrokken is, wie daarna... echt heel fijn, al in korte zinnetjes. Samen met haar vriendinnetjes speelde ze met een pop, ze legden die in de zetel te slapen, en dan was het morgen en moest de pop weer eten...

Ze begint ook meer tijdsbesef te hebben, wat gisteren, vandaag, morgen, overmorgen is. Ze vraagt 's avonds ook: 'Morgen, wat ga je doen?' En vanavond wist ze de planning voor morgen nog perfect: 'Sébastien tennissen, en dan naar babietje' (we gaan op babybezoek bij een collega).

Op de tennisclub sprak ze ook al spontaan met een ander kind, iets wat ze tot nu toe nog niet gedaan had, tenzij ik erbij was. Dus ze is ook al wat minder onzeker over haar capaciteiten om te begrijpen en zich duidelijk te maken. Ze begint ook met de voornaamwoorden te spreken 'IK ben Thereza, JIJ bent mama'. En speelt daarmee ook al spelletjes met Sébastien ('Ik ben Sébastien, jij ben Thereza'). Enfin, jullie hebben al door dat ik een zeer fiere en gelukkige mama ben!

Het naar bed gaan is echter nog steeds een conflictmoment. Daarnet vertelde ze me ook dat ze niet slaapt, maar nog met haar poppen speelt. Ik heb haar gezegd dat dat wel kan, maar dat ze in bed moet blijven, wat ze ook doet. En toch was het vanavond weer van dattem 'Thereza slapen neen' en een zeer boos gezicht. Ik moet haar voortduwen (soms moet ik haar ook optillen) maar uiteindelijk doet ze wat van haar gevraagd wordt, weliswaar al protesterend.

Ze is ook verzot op foto's nemen. Als ik niet oplet, neemt ze het fototoestel en krijg je onderstaand resultaat.

'Kom Thereza, maak eens een foto van mama en Sébastien'

Kikvorsperspectief dus... (en ja, hij is ondertussen groter dan ik! En de kapper heeft vandaag de schaar nogal fors in zijn krullen gezet.)

Fietsen zonder steunwieltjes!

1 maand en een week nadat Thereza voor het eerst met de fiets reed, kunnen de steunwieltjes er al af! Ze wil een 'grote fiets', en ik zei dat ze dan eerst zonder die extra wieltjes met de kleine fiets moet kunnen rijden. Het heeft dus maar een tiental minuutjes geduurd eer ze zover was... Als ze iets wil, gaat ze ervoor!

een leuk dagje aan de Nieuwdonk

Wat is het fijn om vriendinnetjes zoals Marieke en Liske te hebben! En een grote broer ook natuurlijk!

's Morgens zag ze het niet helemaal zitten. Ondanks herhaaldelijk protest toen ze de avond ervoor ging slapen, wou ze nu in bed blijven en niet gaan zwemmen... bang voor het onbekende, vermoed ik. Ze was echt boos... en deed ook weer heel moeilijk over haar kleren. Toen we bij Marieke en Liske aanwkamen, was het humeur echter weer opperbest. Ze is zo blij dat ze deze vriendinnetjes heeft!

Een aanrader voor iedereen die zich voorbereidt op de adoptie van een ouder kind: zorg dat er van in het begin een leeftijdsgenoot is waar ze zich goed kunnen bij voelen. Het helpt echt voor de 'integratie'!