Thereza's eerste Belgisch Nieuwjaar

Al voor de vierde keer op rij trokken we richting Wenduine om nieuwjaar te vieren. De 3 voorgaande jaren probeerden we ons voor te stellen hoe het zou zijn met onze dochter erbij.
Het was alsof Thereza nog nooit op een andere manier Nieuwjaar gevierd had... ze straalde in haar prinsessenkleed (bedankt meter Sabine, voor dit prachtige cadeau), doorkruiste arm in arm met vriendinnetje Liske het hotel van boven naar onder en van voor naar achter, maar vooral: bepaalde met een ongelooflijke naturel mee de ambiance van onze avond!

Ze vond het een 'super leuke dag'. Wij ook! Ze mocht van ons kiezen om welk uur ze naar bed ging, maar om 3 uur heb ik toch voorgesteld om te gaan slapen...

Vader en dochter op het strand. Er was veel wind, niet echt ideaal voor lange wandelingen!

Onze traditionele nieuwjaars-gezinsfoto... eindelijk met Thereza erbij...

'Dikke' vriendinnen!

Onze 2 prinsesjes.

Ambiance met peter Jan!

jaaroverzicht

Aan al de jaaroverzichten van de laatste dagen heb ik maar 1 ding aan toe te voegen: 2009 was voor ons het jaar van Thereza!

meer sneeuwpret

Sneeuwpret!

en van de kou bleek ze geen last te hebben...

Het resultaat: 2 natte maar stralende kindjes. Met sneeuw tot in de krulletjes toe! Ik moet dringend op zoek naar goeie sneeuwkledij voor haar...

Ondertussen hebben we beslist om met Pasen toch op skivakantie te gaan... nee, we hebben geen sponsor gevonden, ik heb gewoon heel ernstig gerekend en geteld en ben tot het besluit gekomen dat het nog kan. Toen ik 2 weken geleden beelden van de sneeuw in Oostenrijk zag, begon mijn hartje te bloeden en kon ik het niet laten het internet af te speuren naar een voordelige formule. Het is ons oude vertrouwde Kronplatz geworden, die pistes ken ik ook het beste en dus ga ik proberen Thereza zelf te leren skiën. Vandaag is duidelijk gebleken dat ze ginder ook wel zal genieten!

Thereza leest en leert

Facebookvrienden hebben dit filmpje al gezien, maar ik vind het zo typerend in de ontwikkeling van Thereza dat ik er hier nog een woordje uitleg wil bij geven.

Nu ik in tijdskrediet ben en zelf vlijtig studeer om juf te worden, heb ik ook wat meer tijd voor Thereza's schoolwerk. Vroeger deed ze alles in de opvang, maar nu heeft ze toch graag dat ik bij haar kom zitten terwijl zij haar huiswerk maakt. Dus brengen we het eerste half uur na schooltijd samen aan de keukentafel door. En da's genieten voor allebei!
Ze leest heel flink, maar ze durft ook al eens raden. Als ze een verhaal over een boom leest bijvoorbeeld, en het woord 'doos' staat er, durft ze al eens rap 'boom' zeggen... en als het niet van de eerste keer juist is, gokt ze! Dat zie je ook duidelijk in het filmpje.

Vorige week had ik stage in het 2e leerjaar en ze vond het super om mij te helpen met de voorbereiding. Dus gaf ik een les godsdienst (uniek voor haar want ze volgt zedenleer), een les spelling (o.a. -ng en -nk ) en een les wiskunde (de centimeter) aan haar. Op een bepaald moment zei ik 'Maar Thereza, dat is te moeilijk voor jou, dat is voor kindjes van het 2e leerjaar'. Haar antwoord (letterlijk): 'Is niet erg, mama, ik wil SLIM worden'.

Ja ja, we hebben geluk met ons meisje. Alles wat je haar aanleert, slaat ze op in haar hoofdje. Ze heeft een ongelooflijk goed geheugen, we schrikken echt soms als ze dingen vertelt van bijvoorbeeld in het hotel in Ethiopië (ondertussen al 6 maanden geleden), dingen waaraan wij totaal geen aandacht besteed hebben maar die zij opgemerkt en geregistreerd heeft.

Ik krijg de laatste tijd al eens vragen van kandidaat-adoptieouders i.v.m. de leeftijd, en natuurlijk zijn er veel opmerkingen van mensen die niet vertrouwd zijn met adoptie 'dat is toch oud om nog geadopteerd te worden, moeilijk om aan te passen'. In onze ogen (die natuurlijk niet 100% objectief kijken...) is dit de ideale leeftijd... Het is dé leeftijd om nieuwe dingen te leren: het is niet voor niks dat ze op 6 of 7 met het eerste leerjaar beginnen. Kinderen zijn op dat moment net sponzen: ze absorberen alles! Ze willen ook echt leren, of het nu taal, rekenen of spreken is, ze willen vooruit, ze willen 'slim' worden (is ook de reden dat ik juf in het lager wil worden: die motivatie van de kinderen geeft je zo veel voldoening).
En als je dan bijkomend het geluk hebt van een zeer open en praatgraag kind te krijgen...

Echt alleen maar goed nieuws... a ja: duim eens allemaal voor sneeuw! Door verhalen en filmpjes associeert Thereza winter met sneeuw, ik heb haar al uitgelegd dat het niet elke winter sneeuwt in België, en we gaan ook niet op skivakantie (tenzij we een bereidwillige sponsor vinden) - dit is een grote teleurstelling voor haar, want ze wil echt sneeuw zien en voelen!
Alvast bedankt!

Sint Maarten is bij meter en peter geweest...

... en hij had daar een leuk cadeau voor Thereza achtergelaten. Een grote pop! Het is alleen soms een beetje schrikken als ze in de zetel zit, even denk je dan 'oei, welke blonde zit er daar nu?'. Ze heeft zich in ieder geval al goed geamuseerd met het haar en ze neemt ze mee naar bed.

Toen we haar cadeautje bij meter en peter gingen ophalen, hebben we ons allemaal ook nog eens goed uitgeleefd met het zingen van Studio 100-liedjes op de Playstation. Bedankt meter en peter, voor de superplezante avond!

Eerste kennismaking met de Sint!

Voor Sébastien was het zijn laatste Sinterklaasfeest, althans het laatste mét cadeau.

Vandaag was het sinterklaasfeest van KBC. Voor Thereza was het de eerste keer dat ze de sint in het echt zag! Ongeveer een maand geleden ben ik haar beginnen uitleggen wie dat is, en ze kon het verhaal vrij snel plaatsen. Ze zei vandaag wel: 'is andere sint dan op tv'. Nu zijn we hier in het Aalsterse wel gewoon om wat extra uitleg te geven: in Aalst komt de Sint al op 11 november, want hij kan niet overal tegelijk zijn. In Denderleeuw komt hij pas op 6 december. Ze 'was beetje bang' maar ging toch enthousiast op zijn schoot zitten. En zwarte piet was 'heel erg zwart, maar is niet echt zwart he mama'.

Als extraatje kon ze zich ook nog laten schminken, ze moest er niet echt over nadenken wat ze wou...

Voor de vakantie heeft ze haar eerste rapport gekregen: het is om apetrots op te zijn. Voor taal allemaal A's, voor wiskunde allemaal A's en 1 B, voor WO 1 A en 1 C ('ik kan navertellen wat ik vernam'). A=uitstekend, B=zeer goed, C=goed.

Ze wil weer al meer leren schrijven, ik zat hier afgelopen week altijd met mijn boeken en leerplannen en ze had spontaan het leerplan 'schrift' genomen en overgeschreven wat ze daarin vond.

We hebben afgelopen week ook een discussie gehad in dat verband: ze heeft de gewoonte om alles te kopiëren, dus als ze gedrukte letters ziet, schrijft ze die gedrukt over. Ik probeerde haar erop te wijzen dat ze 'schrijfletters' moet gebruiken en daar werd ze boos om... de boze bui heeft ruim een halve dag geduurd, dat was lang geleden.Toen ik het 's avonds aan Paul vertelde, kon ze er gelukkig al om lachen. Want ze is ook altijd heel lastig als ik over haar iets vertel als zij erbij is. Zo kondig ik nu al op voorhand aan als we ergens naartoe gaan: 'Thereza, de mensen zullen waarschijnlijk vragen hoe het met je is en of het goed gaat op school en zo, je moet dan niet boos worden als ik daar wat uitleg over geef, het is normaal dat de mensen dat willen weten'... Klinkt misschien gek, maar het helpt wel. Ik zeg er tegen 'de mensen' dan ook altijd bij dat ze niet zo graag heeft dat ik 'over haar' vertel. Beetje wederzijds begrip dus.

Het aanraken van het haar is een ander moeilijk punt. Maar daar geef ik haar wel gelijk in: ze moet niet toestaan dat iedereen haar haar aanraakt. Dit had ik op voorhand al van andere adoptieouders vernomen. Dus als ik op tijd ben en merk dat mensen die zij nog niet kent, haar haar willen aanraken, hou ik ze tegen! Als ik dan uitleg dat je zelf toch ook niet zo graag zou hebben dat een wildvreemde je aanraakt, kunnen we meestal wel op begrip rekenen.

En zo kabbelt ons leven verder... Ze vertelt ook bijna elke dag iets over wat er in Ethiopië allemaal gebeurd is, over haar oom, haar mama, het Gelgela weeshuis, het Ray of Hope home... alles passeert de revue. Ondertussen ligt dat allemaal al 5 maanden achter haar!