Ik heb bemoedigende reacties gekregen van andere kandidaat-adoptieouders op het forum van adoptie uit Ethiopië. We zijn blijkbaar niet de enigen met een 'speciale gezinssituatie' en er worden toch positieve adviezen gegeven.
Volgens Paul is het ook een beetje 'testen', ze gaan na hoe je reageert op hun opmerkingen. Dat kan ik wel aannemen.
Samengevat kan ik het allemaal wel een beetje 'plaatsen', ik ben er niet onrustig door geworden, maar je stelt je natuurlijk altijd vragen over het hoe en waarom.
De reactie van Sébastien en Jeroen is wel leuk. Vooral van Jeroen: hij was in het begin heel afwijzend en informeert nu geboeid naar de evolutie van het dossier. Hij zit trouwens met zijn gedachten al bij de reis naar Ethiopië... dat doet mij enorm deugd. Als het kan voor school en voor Jeroens mama, nemen we ze allebei mee. Anders gaan we met ons twee, we laten niet een van de twee thuis.
Ik was beginnen twijfelen over de keuze voor een meisje... Ik heb altijd een dochter gewild, en dit is nu wel de kans bij uitstek om een voorkeur op te geven... maar nu vraag ik me af of ik het toeval toch niet zijn werk moet laten doen. Ik vind het een beetje oneerlijk van mij om de jongetjes uit te sluiten... ik wilde tenslotte 10 jaar geleden toen ik zwanger was ook een meisje, en uiteindelijk was ik toch doodgelukkig - en nog steeds - met mijn flinke zoon.
Voor Paul blijft het echt gelijk... dus ook even bij de jongens getest: die willen een zus! Ze zijn natuurlijk ook al een beetje 'geconditioneerd'. Sébastien heeft altijd van het bestaan van zusje Charlotte geweten en in zijn familiebeeld past dus automatisch een meisje. Jeroens afwijzing is gekeerd toen we er met vriend Kevin over praatten en die heel spontaan zei: 'Maar Jeroen, 't gaat een meisje zijn, die zijn altijd veel meer bezig met hun mama, je moet geen schrik hebben van minder aandacht van je papa te krijgen!' (van harte bedankt, Kevin!).
De maatschappelijk assistente zei ook al dat een meisje voor Jeroen minder bedreigend zou overkomen.
We hebben nog tijd om hier uit te geraken. Als we voor de grote vakantie mogen 'op intake gaan' (ja, ja, ook in adoptieland is er vakjargon!), zullen we heel blij zijn.
3 opmerkingen:
Dag Paul en Peggy,
Ik wil jullie eerst en vooral veel succes wensen met jullie adoptiezwangerschap. Wij hebben net een toewijzing gekregen van een zoontje en weten dus wat een beproeving het allemaal is. Maar laat je er zeker niet door ontmoedigen.
Wij hadden ook Karin David als MA. Ik vond haar zeer sympathiek en ervaren. Na het eerste gesprek wisten wij ook niet echt wat zij van ons dacht. Wij zitten met een zeer groot leeftijdsverschil (ik ben 34 en Joris is al 50). Wij hadden er ons dus aan verwacht dat zij vooral bij hem zouden spitten om te zien of hij dit allemaal nog wel zag zitten.
Maar wat er goed is aan hen is dat zij na het eerste gesprek met de MA en de psycholoog een tussenevaluatie houden. Hierdoor krijg je de kans om een aantal zaken te verduidelijken, te verdedigen of te benadrukken. In alle geval is het bij ons zeer vlot verlopen.
En wat betreft de keuze voor een jongetje of een meisje moet je echt op je gevoel afgaan. Wij hadden echt geen voorkeur. In de huidige situatie wil het wel zeggen dat als je geen voorkeur opgeeft je zeer veel kans hebt dat het een jongetje zal zijn. Maar je hebt nog alle tijd om een keuze te maken. Zelfs als je al op de wachtlijst staat kan je deze nog altijd veranderen.
Hierbij zal ik het maar houden voor vandaag. Je mag onze blog gerust linken ==> onskindjevanver.blogspot.com
Hou jullie goed, hou de moed erin en heel erg veel succes!
Nathalie en Joris.
Paul & Peggy,
Proficiat met jullie adoptiezwangerschap!!
Ook wij zaten een beetje in dezelfde situatie, dat jullie nu verkeren, wij zijn ook een nieuw samengesteld gezin en ondertussen wachten we op een toewijzing. Aanvankelijk zat bij ons de schrik er eerst ook in, maar wij kregen een positief advies en zelfs het feit dat we elk al een huwelijk achter de rug hadden, werd niet als risico beschreven in ons rapport!!!
Dus ik zou zeggen: Ga er voor en alles komt wel goed!!!
Ons verhaal kan je volgen op:http//www.kindjevanver.be
En je mag ons linken, wij doen dit alvast ook.
Groetjes,
François & Nicole
Wij wensen jullie nog heel veel succes en moed in de lopende procedure. Wij zijn net zoals jullie een procedure gestart. Ons eerste gesprek van het MO vindt plaatst op 10 april. Het is bang afwachten naar de vragen en de commentaren van die mensen.
onze landkeuze is nog niet defintief, maar Ethiopie draagt momenteel een licht voorkeur.
Onze voorkeur gaat ook uit naar een meisje, maar de bedenkingen die jij hier meegeeft zijn zeker eens om over na te denken.
Groetjes
Geert en Inge
http://adoptie.skynetblogs.be
Een reactie posten