31 mei

Vandaag kreeg ik telefoon van een vriendelijke mevrouw van de rechtbank: onze zitting vindt plaats op 31 mei. Ik kon het mij weer niet laten om te vragen of we dan ons vonnis zeker voor de zomervakantie zullen hebben, maar daar kon zij niet op antwoorden. Ze zei me wel dat ik dat zeker aan de rechter moest vragen, en dat de adoptiezaken altijd wel voorrang krijgen.

Gisteren heeft onze hectische dag nog een passend einde gekregen. Rond 19.00u kwam Paul thuis vanop de bouw, en constateerde dat er een nagel in de achterband van zijn auto zat. Na het eten vervangt hij dus dat wiel door zijn reservewiel. Hij voert Jeroen naar zijn mama, even later krijg ik telefoon: zijn andere achterband stond nu helemaal plat! Dus heeft hij die vervangen door de band die wel lucht verloor maar nog niet plat was, ikke naar ginder met mijn auto, samen naar de garage... Daar ging mijn luie avond in de zetel! Gelukkig konden beide banden nog hersteld worden, want ze waren nog maar 5 maanden oud. Heel raar: toen hadden we ook 2 lekke banden, ook allebei met een nagel in. Ik dacht oorspronkelijk: het zal wel vanop de bouwplaats komen, maar Paul is toch een beetje wantrouwig: dat die nagels daar precies zo zouden liggen dat zijn linker- en rechterachterband erin rijden... En dan zo 2x in een paar maand... Zouden wij vijanden hebben? Brrr, akelig gevoel dat ik maar gauw van me afzet!

Morgen komt Sébastien naar huis. Jeroen komt speciaal van zijn mama naar hier om samen met mij ontvangstcomité te vormen... heerlijk dat Jeroen zich meer en meer deel van ons gezin begint te voelen. Dinsdag moet Paul, samen met Jeroens mama, trouwens ook naar de jeugdrechtbank, zelfs bij dezelfde rechter als voor onze adoptie, om de nieuwe regeling voor 'co-ouderschap' te regelen. Hopelijk is dat maar een formaliteit. We hebben zelf de nieuwe regeling zo volledig mogelijk op papier gezet, en hopen nu op de zegen van de jeugdrechter.

Ach, alles lijkt nu zo mooi in zijn plooi te vallen in ons gezinnetje... het was ook zalig om te lezen dat ze er bij het CAW ook zo over dachten.