Dinsdag moest Paul samen met de mama van Jeroen naar de jeugdrechter om de nieuwe regeling voor Jeroen te laten goedkeuren. Ze hadden dus een verzoekschrift ingediend waarin de nieuwe regeling toegelicht wordt en waren uitgenodigd ter zitting van dinsdag om 9.30u, toevallig bij dezelfde rechter als voor de adoptie.
Nu begrijpen wij van waar de achterstand bij justitie komt: ze zijn er 2 (twee) minuten binnen geweest en kregen te horen dat Jeroen ook gehoord moet worden, hij wordt op 12 september verwacht bij de jeugdrechter en op 13 september moeten Paul en Jeroens mama opnieuw verschijnen.
Wij vragen ons af waarom ze Jeroen niet direct kunnen uitnodigen... of zien we dat te simpel??? Nu is er dinsdag een zitting geweest, daar moeten mensen tijd voor maken zodat ander werk weer blijft liggen, om dan alles weer 3 maanden op te schuiven...
Toen we ons verslag gingen inlezen, hebben wij met onze eigen ogen gezien dat die ambtenaren echt wel hard werken, dus daaraan is het niet gelegen. Bovendien zijn ze zeer vriendelijk: die dame had mij niet moeten bellen om onze datum mee te delen. Het zijn gewoon die ouderwetse, eeuwig durende procedures. Waarom kan dat allemaal niet efficiënter georganiseerd worden? Ik kan me niet voorstellen dat er minder gerechtigheid zou zijn als die procedures vereenvoudigd worden.
In verband met de adoptie krijgen wij ook altijd 2 brieven: een op mijn naam en een op Pauls naam. Da's een kleinigheid, maar als je als koppel adopteert, zou dat toch wel in één brief kunnen meegedeeld worden... Precies of de ene zou de brief voor de andere verbergen...
Iets anders nu: het vervolg van de 'GOED-NIEUWS-SHOW'.
Samen met ons verschijnt op 31/5 een ander koppel uit onze voorbereidingsgroep voor de rechter. Ook hun verslag is positief. Dan zijn er nog 2 andere koppels die tijdens hun gesprekken toch sterke aanwijzingen in de richting van een positief advies gekregen hebben. Fijn!!!
En last but not least: deze morgen is ons appartement verkocht! Het is natuurlijk nog niet officieel, maar er is wel al een document getekend - op 6 juni wordt het allemaal geofficialiseerd - of hoe noem je dat. Dan wordt het contract bij het immokantoor getekend en moet de koper het voorschot betalen. Toch ook een zorg minder.
Ik heb ondertussen het boek 'Een nieuwe wereld voor Valary' van Inge Legrand gelezen. Een aanrader voor iedereen die met adoptie begaan is.
Nu begrijpen wij van waar de achterstand bij justitie komt: ze zijn er 2 (twee) minuten binnen geweest en kregen te horen dat Jeroen ook gehoord moet worden, hij wordt op 12 september verwacht bij de jeugdrechter en op 13 september moeten Paul en Jeroens mama opnieuw verschijnen.
Wij vragen ons af waarom ze Jeroen niet direct kunnen uitnodigen... of zien we dat te simpel??? Nu is er dinsdag een zitting geweest, daar moeten mensen tijd voor maken zodat ander werk weer blijft liggen, om dan alles weer 3 maanden op te schuiven...
Toen we ons verslag gingen inlezen, hebben wij met onze eigen ogen gezien dat die ambtenaren echt wel hard werken, dus daaraan is het niet gelegen. Bovendien zijn ze zeer vriendelijk: die dame had mij niet moeten bellen om onze datum mee te delen. Het zijn gewoon die ouderwetse, eeuwig durende procedures. Waarom kan dat allemaal niet efficiënter georganiseerd worden? Ik kan me niet voorstellen dat er minder gerechtigheid zou zijn als die procedures vereenvoudigd worden.
In verband met de adoptie krijgen wij ook altijd 2 brieven: een op mijn naam en een op Pauls naam. Da's een kleinigheid, maar als je als koppel adopteert, zou dat toch wel in één brief kunnen meegedeeld worden... Precies of de ene zou de brief voor de andere verbergen...
Iets anders nu: het vervolg van de 'GOED-NIEUWS-SHOW'.
Samen met ons verschijnt op 31/5 een ander koppel uit onze voorbereidingsgroep voor de rechter. Ook hun verslag is positief. Dan zijn er nog 2 andere koppels die tijdens hun gesprekken toch sterke aanwijzingen in de richting van een positief advies gekregen hebben. Fijn!!!
En last but not least: deze morgen is ons appartement verkocht! Het is natuurlijk nog niet officieel, maar er is wel al een document getekend - op 6 juni wordt het allemaal geofficialiseerd - of hoe noem je dat. Dan wordt het contract bij het immokantoor getekend en moet de koper het voorschot betalen. Toch ook een zorg minder.
Ik heb ondertussen het boek 'Een nieuwe wereld voor Valary' van Inge Legrand gelezen. Een aanrader voor iedereen die met adoptie begaan is.
Haar drijfveren zijn zowat dezelfde als de onze: een kindje dat veel minder kansen krijgt dan de onze, een warm nest bieden.
Het lekker-lang-weekend gaf me de gelegenheid om het in één ruk uit te lezen!
1 opmerking:
Hallo Peggy, Paul en kids,
Met Corinne hier, het zwart meisje die ook bij jullie het voorbereidingsprogramma volgde samen met Andy. Ik volg al van in het begin jullie adoptie verhaal via jullie forum over het adoptie procedure en vergelijk die dan met de onze. Op 8 mei hebben wij ons laatste gesprek en huisbezoek gehad. En, ik denk ook dat het waarschijnlijk positief zal zijn, althans voor één kindje.Wij hebben een aanvraag ingediend voor twee kinderen maar blijkbaar zijn ze er voor een tweede kindje nog niet uit. De psycholoog had daar enkele bedenkingen bij. Maar de maatschappelijk assistente vond wel dat we genoeg ervaring hebben. Het is afwachten op hun eind beslissing.In ieder geval, ik vind het super dat alles vlot verloopt bij jullie. Ik heb ook het boek over Valary gelezen. En jullie hebben volgens mij dezelfde doorzettingsvermogen als Inge Legrand. Jullie zullen er zeker geraken. Ik blijf jullie op de voet volgen en wens jullie alvast veel succes. Groetjes Corinne
Een reactie posten