Tekst en uitleg

Ik had nog tekst en uitleg beloofd.

Over wat in Ethiopië gebeurd is, kregen jullie al een uitstekend verslag van meter Sabine.

Het was duidelijk dat Thereza echt op ons had zitten wachten. Ze was zo blij!

Sinds die 28e mei geloof ik ook in voorbestemming (althans wat betreft adoptie): Thereza is het juiste meisje voor ons gezin.

In ons gezelschap is ze steeds goedlachs, leergierig en zelfs al een beetje deugniet geweest. De eerste twee dagen was ze wat meer teruggetrokken toen we aan tafel met de rest van de groep gingen, maar ook dat verdween.

We zijn vrij veel te weten gekomen over haar verleden door onze contacten met mensen van ginder, dat stelt ook wel gerust. Ze kon er vrij rustig over praten. Ze heeft wel eens geweend, maar was er niet overstuur van.

De reis naar huis verliep quasi perfect. Ze was helemaal niet bang op het vliegtuig, schrok wel even bij de landing in Frankfurt maar begon direct opnieuw te lachen en bij de landing in Zaventem gaf ze geen kik. Zoals op de foto's te zien is, onderging ze de aankomst in Zaventem met een naturel waar ik eigenlijk nog steeds niet van over kan, als ik de foto's bekijk.

Bij ons thuis is ze compleet op haar gemak. De eerste dagen heeft ze nog wat gespeeld met poppen en auto's, sinds vrijdag niet meer. Ze verdeelt haar tijd tussen schrijven en kleuren in werkboekjes ter voorbereiding op het 1e leerjaar en fietsen en met ballen spelen. Ze leert volop woordjes, herhaalt alles wat we haar voorzeggen (dit begon al op de dag van overdracht!), je ziet werkelijk aan haar gelaatsuitdrukking dat ze moeite doet om die in het juiste vakje van haar hersenen op te slaan. Vandaag stonden we voor een rood verkeerslicht, toen het groen werd zei ze enthousiast 'JA'. Ik was nl. even aan het dromen... Ze begrijpt al veel, we hebben nog geen enkele keer een situatie gehad waarin we wanhopig dachten: hoe krijgen we dat nu uitgelegd?

Ze proeft alles, eet netjes haar bord leeg zonder te schrokken.

Slapen is geen enkel probleem. Wassen, tanden poetsen, verhaaltje lezen (is een heel ritueel, ik laat haar een boek kiezen, ze neemt zowat elk boek in haar hand, bladert er even in, om dan eentje te kiezen - heb me al beklaagd dat ik vandaag nog een hele doos boeken van zolder gehaald heb, duurt het ritueel nog langer!), dan gaat het licht uit en slaapt ze onmiddellijk in. Ze staat 's nachts al eens op om naar toilet te gaan maar doet dit volledig zelfstandig.

Gisteren gingen we op bezoek bij peter en meter en het duurde wel even voor ze los kwam. Maar eens we haar fietsje uit de auto gehaald hadden, stond er geen rem meer op. Fietsen, lachen, schommelen, op de glijbaan... Zij en Liske en Marieke zijn al dikke vriendinnetjes! Zalig gewoon.

Adoptie van een 7-jarig Ethiopisch meisje: ik kan het iedereen aanraden.