25 mei

Na een mail zondagavond, een herinnering dinsdagavond, een telefoontje deze voormiddag waarin me gemeld werd dat Inge ziek was en Fien niets van de stand van ons dossier wist, heb ik een boze mail gestuurd naar ROH. Waarop ik een heel uitgebreid antwoord heb gekregen en de boodschap dat we niet voor 25/5 zullen vertrekken... OK, 2 weken na een procedure van 3 jaar, wat maakt het uit? Deze namiddag voor mij veel. Vooral ook de manier waarop - men beweert dat 15/5 nooit vernoemd geweest is. Enfin, nu heb ik tenminste een zeer duidelijke uitleg en een duidelijke afspraak gekregen: van zodra de opties voor de vlucht vastgelegd zijn, laat men mij het weten.
Binnenkort vieren we de 3e verjaardag van onze adoptieprocedure. En we zullen ons nog moeten haasten om met Tereza binnen de 6 maanden na toewijzing thuis te zijn!

Ik kom ook weer helemaal in de knoop met de regeling van mijn verlof op het werk. Pfffff.

Als er politici zijn die deze blog volgen: willen jullie aub werk maken van 2 dingen:

1. gelijkschakeling van adoptieverlof en zwangerschapsverlof - moet voor mij zelfs geen volle 15 weken zijn, ik ben al blij met 3 maanden. Maar nu kan een werkgever altijd dreigen met het feit dat je wettelijk maar recht hebt op 4 weken en moet je op zijn goodwill rekenen om meer tijd te krijgen om je kind een goeie start in zijn nieuwe land te geven.

2. één grote overkoepelende, professioneel geleide adoptieorganisatie in Vlaanderen (mag voor mij voor heel België maar dat schijnt een probleem doordat adoptie gedeeltelijk een Vlaamse bevoegdheid is), onderverdeeld per herkomstland, met eenduidige procedures en kosten en een rechtlijnige communicatie naar de kandidaat-adoptieouders.

Ik ben ervan overtuigd dat dit veel adoptiestress kan voorkomen.

Als iemand zich afvraagt welke symptomen er bij adoptiestress opduiken, kom ons eens een bezoekje brengen... Of nog beter: vraag het aan Paul, Sébastien en mijn ma. Naar anderen kan ik me nog een beetje in toom houden.

15 mei

Uiteindelijk heb ik op donderdag een telefoontje van Inge gekregen: we kunnen ons richten op 15 mei om te vertrekken, misschien in het weekend, misschien de maandag erop.
Op 5 of 6 mei komt Bruk eerst nog naar België en hij moet natuurlijk ook terug ginder zijn alvorens wij Tereza kunnen afhalen. Hij zou alles in gang gezet hebben voor het aanvragen van Tereza's geboorteakte en paspoort en dat zou ook zonder dat hij er is in orde komen.
Gisteren heb ik dan ook mijn afwezigheid op het werk geregeld: ik ben thuis van 13/05 tot 21/07. Hopelijk is dit voldoende om Tereza veilig te laten hechten.
Nadien moet ik dan ook wel nog een 30-tal vakantiedagen opnemen, een deel ervan wil ik ook in september plannen om haar te helpen bij de aanpassing op school.

't is eindelijk officieel!

Uiteindelijk kreeg ik rond 17.30u nog een telefoontje van Inge: ze had een bericht gekregen van Bruk dat het 'voor Tereza ok is'.
Dinsdag hoopt ze met hem te kunnen bespreken wanneer we ongeveer zullen afreizen.
En zo kunnen we alsnog met een gerust hart het paasweekend beginnen.

geen nieuws

Ondanks de belofte dat ze me zeker ging bellen, heb ik vandaag Inge van ROH niet gehoord. Gelukkig zat ik niet gewoon thuis op nieuws te wachten, maar ben ik op stap geweest met mijn mama. Als ik zelf bel, is het natuurlijk het antwoordapparaat. De laatste keer heb ik vriendelijk maar kordaat gevraagd me toch dinsdag op te bellen, ook al hebben ze geen nieuws.

rechtbanksoap

Vandaag heb ik echt het slechtste uur in de 3 jaar dat we met deze adoptie bezig zijn, beleefd. Deze namiddag werd ik echt een stresskieken - al eens gebeld met ROH, ze konden Bruk nog steeds niet bereiken... Ik zei dat ik dat eigenlijk niet begreep... en kreeg daar een zeer vage reactie op. Wachten dus, ik kon echt met mezelf niet meer overweg, ik kon niet meer relativeren. Iets na 4 belde Inge dan, en nog niet met HET nieuws. Alles was ok, MOWA had een positief advies geschreven en de rechter ging akkoord, MAAR en dan volgt er zo een uitleg opgebouwd uit een halve zin hier en 3/4 zin daar... er werkt een nieuw meisje op het MOWA, ja iedereen moet ooit eens beginnen, en die heeft een foutje gemaakt, en ja, die kent Bruk waarschijnlijk niet zo goed, die weet niet dat hij Belg is... enfin, ze had in het verslag gezet dat we SPANJAARDEN zijn. De rechter kon daar zijn handtekening dus niet onder zetten.
Gelukkig is er geen nieuwe courtdate nodig, morgen moet Bruk terug met het correcte verslag en dan zou de rechter tekenen. Ik blijf in de voorwaardelijke wijs spreken...

Geen nieuws

Rond 15.45u hield ik het niet meer uit: 2 keer het antwoordapparaat van ROH, de 3e keer had ik Inge te pakken: ze had nog geen nieuws, ze probeerde Bruk te bereiken. Even voor 5 belde ze me dan dat het nog steeds niet gelukt was, dat we waarschijnlijk pas morgen nieuws zullen hebben... PFFFFF... 'Ze' houden het echt wel spannend...
Iemand vergeleek onze procedure met Parijs-Roubaix: we zijn aan de laatste kasseistroken... maar daar verleggen ze de meet toch niet keer op keer!

Oeps... foutje!

Vanmiddag al eens naar ROH gebeld: antwoordapparaat. Rond 4 uur belde Inge me dan zelf met de melding dat ze eigenlijk geen nieuws had: toen ze naar Bruk belde voor nieuws reageerde die heel verwonderd. De courtdate is woensdag en niet vandaag! Foutje bij het omrekenen van de Ethiopische kalender...