Sint Maarten is bij meter en peter geweest...

... en hij had daar een leuk cadeau voor Thereza achtergelaten. Een grote pop! Het is alleen soms een beetje schrikken als ze in de zetel zit, even denk je dan 'oei, welke blonde zit er daar nu?'. Ze heeft zich in ieder geval al goed geamuseerd met het haar en ze neemt ze mee naar bed.

Toen we haar cadeautje bij meter en peter gingen ophalen, hebben we ons allemaal ook nog eens goed uitgeleefd met het zingen van Studio 100-liedjes op de Playstation. Bedankt meter en peter, voor de superplezante avond!

Eerste kennismaking met de Sint!

Voor Sébastien was het zijn laatste Sinterklaasfeest, althans het laatste mét cadeau.

Vandaag was het sinterklaasfeest van KBC. Voor Thereza was het de eerste keer dat ze de sint in het echt zag! Ongeveer een maand geleden ben ik haar beginnen uitleggen wie dat is, en ze kon het verhaal vrij snel plaatsen. Ze zei vandaag wel: 'is andere sint dan op tv'. Nu zijn we hier in het Aalsterse wel gewoon om wat extra uitleg te geven: in Aalst komt de Sint al op 11 november, want hij kan niet overal tegelijk zijn. In Denderleeuw komt hij pas op 6 december. Ze 'was beetje bang' maar ging toch enthousiast op zijn schoot zitten. En zwarte piet was 'heel erg zwart, maar is niet echt zwart he mama'.

Als extraatje kon ze zich ook nog laten schminken, ze moest er niet echt over nadenken wat ze wou...

Voor de vakantie heeft ze haar eerste rapport gekregen: het is om apetrots op te zijn. Voor taal allemaal A's, voor wiskunde allemaal A's en 1 B, voor WO 1 A en 1 C ('ik kan navertellen wat ik vernam'). A=uitstekend, B=zeer goed, C=goed.

Ze wil weer al meer leren schrijven, ik zat hier afgelopen week altijd met mijn boeken en leerplannen en ze had spontaan het leerplan 'schrift' genomen en overgeschreven wat ze daarin vond.

We hebben afgelopen week ook een discussie gehad in dat verband: ze heeft de gewoonte om alles te kopiëren, dus als ze gedrukte letters ziet, schrijft ze die gedrukt over. Ik probeerde haar erop te wijzen dat ze 'schrijfletters' moet gebruiken en daar werd ze boos om... de boze bui heeft ruim een halve dag geduurd, dat was lang geleden.Toen ik het 's avonds aan Paul vertelde, kon ze er gelukkig al om lachen. Want ze is ook altijd heel lastig als ik over haar iets vertel als zij erbij is. Zo kondig ik nu al op voorhand aan als we ergens naartoe gaan: 'Thereza, de mensen zullen waarschijnlijk vragen hoe het met je is en of het goed gaat op school en zo, je moet dan niet boos worden als ik daar wat uitleg over geef, het is normaal dat de mensen dat willen weten'... Klinkt misschien gek, maar het helpt wel. Ik zeg er tegen 'de mensen' dan ook altijd bij dat ze niet zo graag heeft dat ik 'over haar' vertel. Beetje wederzijds begrip dus.

Het aanraken van het haar is een ander moeilijk punt. Maar daar geef ik haar wel gelijk in: ze moet niet toestaan dat iedereen haar haar aanraakt. Dit had ik op voorhand al van andere adoptieouders vernomen. Dus als ik op tijd ben en merk dat mensen die zij nog niet kent, haar haar willen aanraken, hou ik ze tegen! Als ik dan uitleg dat je zelf toch ook niet zo graag zou hebben dat een wildvreemde je aanraakt, kunnen we meestal wel op begrip rekenen.

En zo kabbelt ons leven verder... Ze vertelt ook bijna elke dag iets over wat er in Ethiopië allemaal gebeurd is, over haar oom, haar mama, het Gelgela weeshuis, het Ray of Hope home... alles passeert de revue. Ondertussen ligt dat allemaal al 5 maanden achter haar!

broer en zus

4 maanden geleden...

en nu.

Ze vinden het fijn om samen naar TV te kijken. 'Avatar' is de favoriete serie van beiden.

Sébastien leert haar op de wijze en met de toon van een echte leraar o.a. op de nintendo spelen. Ik merk dat hij dan zelfs zijn taal aanpast (gebruikt 'jij' en 'jouw' i.p.v. het gebruikelijk verkavelingsvlaamse 'gij' en 'uw'). Hij plaagt haar ook graag en als ik mij daarover lastig maak, sust Thereza 'is niks mama'. Als Sébastien 's morgens naar school vertrekt, geven ze elkaar een kus en dikwijls nog een dikke knuffel ook (heb ik niet opgelegd!).

Zalig vind ik het, na al die jaren heeft Sébastien eindelijk een zus!

En heel raar - ofwel benadruk ik misschien te veel de gelijkenissen - ze heeft dezelfde manieren als hij toen hij kleiner was. Vrijdag is ze mee geweest naar een optreden van Stash, en net zoals bij Sébastiens eerste theaterbezoek (weliswaar bij Samson en Gert, iets lager gegrepen maar hij was ook jonger...), kon ze nogal moeilijk stil zitten, schoot op, schoot af, eens recht staan, stoel laten dichtklappen - maar zonder echt storend te zijn.

Ze praat de hele tijd als ze aan het spelen is, ze laat haar fantasie de vrije loop.

Ze is enorm alert, pikt bijvoorbeeld alle woorden en begrippen op als ze de radio op de achtergrond hoort. Zo vroeg Sébastien ooit toen hij een jaar of 3 was en er op het nieuws over 'toekomst' gesproken werd 'mama, toekomst wat is dat?'

Ze ratelt de hele tijd door als we van school naar huis rijden.

Ze heeft ook al heel goed door wanneer ik moe ben! Fantastisch vind ik dat, als ik wat geprikkelder reageer 'mama moe?'.

Ik voel me zeer gelukkig met mijn gezinnetje, maar kan ook enorm genieten van de rust als ik alleen thuis ben!

Liske en Marieke komen logeren...

En Thereza kijkt vol verwondering naar de verkiezing van Joske als de nieuwe blonde van K3...

Die verkiezing duurde naar mijn zin toch wel ontzettend lang... vandaar dat ik hen tijdens het laatste reclameblok opgedragen heb reeds de tandjes te poetsen en het einde te bekijken in onze slaapkamer.

Ondertussen zijn we 4 maanden thuis met onze meid. Ze doet het uitstekend op school, ze heeft al schoolvriendinnetjes (Daphne en Celien), maakt soms ruzie op school en durft zich thuis ook al eens aan te stellen. Ze heeft haar eerste 'Belgische valling' te pakken en doet daar bij momenten zeer klagerig over ('neusje pijn gedaan', beeld je hierbij een klagerig stemmetje in).

Ze is bij momenten ook echt overtuigd van haar gelijk! Maar drukt even snel haar spijt uit als blijkt dat ze verkeerd is. Ze is ook altijd zeer bezorgd als ik haar een opmerking geef, nadien vraagt ze altijd verschillende keren of ik boos op haar ben. Ik hoor dat ze een ruzie op school ook altijd snel weer probeert goed te maken.

Het normale leven van een 7-jarige dus.

Ondertussen breekt ook voor mij een nieuw leven aan. Ik werk in oktober 1 week op 2, ben ook thuis tijdens de herfstvakantie en dan ben ik 'definitief' thuis vanaf 23/11. Op 1/12 gaat mijn jaar tijdskrediet in. Volgend jaar in november moet ik dan beslissen of ik terugkeer naar de bank of definitief andere horizonten ga verkennen.

Ik ben wel opnieuw beginnen studeren, ik ga eens zien of lesgeven in de lagere school iets voor mij is. We zien wel waar dit alles ons brengt...

Ode aan Urbanus

Tegenwoordig zegt Thereza nogal makkelijk 'Hoera!'. Ik kan er niet aan doen, maar spontaan denk ik dan altijd 'Hoera hoera hoera, ik lach me hier een scheur...', maar ik veronderstel dat alleen echte Urbanus-fans-van-het-eerste-uur nu kunnen volgen. Blijkt nu dat Paul net hetzelfde denkt... en zo zijn we beginnen zingen. En Thereza pikt er enthousiast op in... we hebben afgelopen avond tranen gelachen...

Thereza speelt terwijl mama vanuit de luie zetel naar het nieuws kijkt...

... maar op den duur meer geboeid wordt door het spel van Thereza dan door het nieuws...

1 week school

De start van het nieuwe schooljaar is voor iedereen goed verlopen.
Thereza vertrekt 's morgens vol enthousiasme en protesteert niet omdat ze 's avonds vroeger moet gaan slapen. Ze probeert me wel zo lang mogelijk te doen voorlezen.
Ze is zot van haar juf en heeft al 2 pluimen gekregen omdat ze alle oefeningen juist had.
De eerste dag vond ze wel dat er te veel kindjes kwamen vragen 'om vriendin te zijn'.
In de auto onderweg naar huis vertelt ze honderduit. Elke zin begint met 'En dan is', wat op de duur wel een beetje tegensteekt... (haar zinnen zijn vrij kort dus die aanhef keert echt constant weer) maar tegelijkertijd ben ik zeer fier dat ze met haar beperkte woordenschat erin slaagt haar dag te vertellen.
Donderdag moest ze voor het eerst in de naschoolse opvang blijven, en toen ik haar ophaalde kloeg ze wel 'mama, lang wachten'. Vrijdag was ik er rond hetzelfde uur en toen zei ze 'mama vroeg' - ik leid hieruit af dat ze zich tijdens het wachten beter geamuseerd heeft.

Ook voor Sébastien is er een nieuw hoofdstuk aangebroken. Hij vertelt 's avonds ook enthousiaste verhalen over zijn 1e jaar ASO. De leraar Frans valt tegen, de leraar Nederlands is een ontzettend toffe gast. Ze zitten met 17 in de klas, waaronder 2 meisjes die vorig jaar bij hem zaten. Maar hij heeft ook al een nieuwe vriend. Dat loopt dus allemaal ook wel los.
Ik heb het wel wat lastig met zijn puberkuren, vooral dan wat ik aanvoel als een gebrek aan respect voor mij in zijn opmerkingen en antwoorden. Dit steekt dan ook schril af tegen Thereza's dankbaarheid: voor het minste zegt zij 'dank u wel lieve mama, kusje!', voor het kleinste incident zegt ze sorry, zelfs tegen zichzelf.
Ach ja, het zal ook wel passeren.

Jeroens start hebben we wat gemist omdat hij vorige week bij zijn mama was. Het was een beetje raar, in de vakantie kwam hij ook in de 'mamaweken' regelmatig bij ons en nu heb ik hem een week niet gezien. Maar nu zit hij hier in de zetel naar het tennis te kijken en straks kruipt hij in zijn nieuwe kamer in zijn bed (en morgen mag ik ook voor hem zijn boterhammen klaar maken!).
Hij zit nu in het 4e jaar TSO, electromechanica, en krijgt nu veel praktijk.